Zondag 10 en Maandag 11 Maart

Ge kennet al he? Zondag = josdag ( rustdag ). Ontspannen aan het meer: genieten van de zon, het water, de lucht, het gezelschap en den boek ‘Ik, Zlatan’. Tegen 5 uur in de namiddag zijn we richting Bangwe gegaan om te vollyballen ( vorige week waren ze net met 6 en nu waren we met 10 ). Nipt gewonnen met 2-1. Al goed dat we een scherpe Bob hadden en onze 2 vollybalsterren Stien ( vroedkundige ) en Sarah ( Agro ). De Frank heeft zo eens in 1 minuut tijd Sarah omvergelopen om dan enkele seconden later nen bal op hare neus geklopt. Maar tis een harde, ze heeft alles overleefd! Ik wou niet verliezen van broeder Nico, puur omdat hij het niet echt volgens de regels speelde, dus BOEYAH! Nadien snel naar huis en ons klaarmaken om bij Katrien te gaan eten. Heel lekkere ( en ook veel te veel ) vis met echt goeie patatjes en een heerlijk mangosausje gevolgd door een ananasje geflambeerd met Konyagi ( Omnomnomnom ). Toen we dan naar huis stapten stopten ik, Frank en Bob even aan Mandeleo en ging de rest alvast verder. Achteraf gezien was dit niet slim van de andere want we kregen het in onze kop om de langere weg snel af te lopen ( ik op men sletskes ) en om zo eerst aan de lodge toe te komen en vervolgens hun laptops te verstoppen. Nadien zijn we ons buiten terug gaan wegsteken zodat het leek alsof we na hen zijn toegekomen en we moesten ons natuurlijk alle 3 serieus houden. Je zag al die teleurgestelde en neergeslagen gezichtjes en dat konden we niet aan, we hebben dan maar direct alles bekent.

Ik had met Ben afgesproken dat ik met hem mee zou gaan om eens te gaan ontbijten. Voor 1000 TSH ( of net genen halven euro ) kregen we 2 ciapatties met bonen en een tas thee. Het was echt heel lekker en het was zelfs voor mij teveel ( geloof mij, hier is nog genen eenen plateu teveel geweest voor mij ! ). Tegen 9 uur naar Newman om met Pancreas Dropbox, Google Drive en Excel via Google Drive door te nemen. Door omstandigheden kon dit niet doorgaan en heb ik Jeroen maar geholpen met de bekabeling van de bibliotheek. Ik heb echt genoten om met het ICT bezig te zijn. Doet mij eraan denken dat ik misschien wel graag de ICT-coördinator kant op wil gaan. Na eten in de UN ben ik me toch een uurtje in de zon gaan leggen ( effe een vrij momentje ) om dan tegen 5 uur Bob te gaan helpen met de voetbaltraining. Na het eten ( spaghetti ) heb ik even de kalender aangevuld van men eigen activiteiten + heb ik een poging gedaan om wat aan men IP te werken en heb ik 1 aflevering van Dexter S3E1 bekeken. Ik heb men blog aangevuld tot nu om den dag af te sluiten.  Tis net 00.00 en morgen om 8u deruit zodak fris om 10.00 in Newman sta! Lala Salama!

Dinsdag 12 Maart

Advertenties

Dinsdag 12 – Woensdag 13 Februari

Ik heb mijn gewrichtsbanden van enkels gescheurd, pols en sleutelbeen gebroken en ik ben al neig ziek geweest.. Maar wat ik gisteren ( dinsdag = jumanne ) meegemaakt heb was een hel! Ik wist dat ik verbrand was door zondag aan  het meer te vertoeven. Het begon gewoon uit het niks, ik was alvast enkele Excel-onderdelen aan het bekijken ( dat zal ik waarschijnlijk moeten geven ) en aan het uittesten tot ik plots een kleine steek voelde gevolgd door jeuk. Elke mens heeft wel eens jeuk, maar deze jeuk werd erger en erger. Ze werd echt letterlijk zo erg dat ik in mijn hoofd ‘gek’ werd. Ik liep rond met handdoeken/bedlakens/t-shirts om zo de jeuk van mijn rug te doen verdwijnen. Deze jeuk werd mij echt teveel! Frank had voor mij een ‘pilleken’ tegen allergiën. De jeuk verdween stillaan, ik was van de mizerie vanaf. ‘Jah salut’ à na een klein uurtje begon deze jeuk terug en werd het harder en harder. Om het gevoel te beschrijven: stel je voor dat ze je vastbinden op een stoel en je kan niet krabben. Na lange tijd hielp zelfs het wrijven / krabben niet meer.  ‘Ik werd echt zot in mijne kop’, ik had het geluk dat Bob met mij op zoek wou gaan naar een dokter die hier vlakbij zou wonen. We kwamen terecht bij een mini-hospitaaltje / doktershuisje dat van een organisatie is die werkt voor de vluchtelingen in Tanzania. Ik klopte op de ijzeren gate van het domein en er kwam alvast een guard op ons af. Ik vroeg ( in hysterische toestand door de jeuk ) naar een dokter. Deze guard ging rustig even kijken of ik binnen mocht/kon komen. Ik werd dan uiteindelijk toch binnengelaten en de verpleegster ( geen dokter ) heeft me dan ( na ook nog even wachten ) een spuitje gegeven met cortisone in. ‘Iedereen weet dak genen held zijn mé naalden’. Na enkele minuten was ik gekalmeerd en stopte het jeukerig gevoel dan toch. Eindelijk, de hel was gedaan.. Ze dachten dat het stofdeeltjes waren van een bepaalde boom of plant die op mij terecht zijn gekomen. Achteraf bleek dit dan toch niet te kloppen, het was enkel op de delen waar ik verbrand was. De ICT’er in mij kwam naar boven: ik heb mezelf dan maar gediagnostiseerd à Google helpt mij met alles. Ik had last van een zonnesteek. Dit was echt wel het ergste wat ik ooit al heb meegemaakt op vlak van ziektes en gezondheid!

Vandaag ( woensdag = jumatano ) heb ik het rustig gedaan. Ik heb wel de eerste weddenschappen gewonnen: ‘Ik was het eerst ziek’ en ‘ik had als eerste het schijt’. Ik heb even voor alle 3 de tanzaniaboys wat documenten gemaakt i.v.m. reflectie en agenda’s. Ik heb een keertje snel in het meer gezwommen om men huid wat te doen afkoelen. Ohjah, de eerste internationale match was ook een feit. De Belgen hebben met 5-10 gewonnen van de plaatselijke straatsjotters. Franky Van Dooren AKA Franky Van Der Els was in bloedvorm. Met zijn klaksken en zijn marcelleken kon hij alle Tanzaniaanse harten bekoren. We zijn met onze kleren in het meer gesprongen, zo waren onze kleren proper, konden we onszelf ‘wassen’ en waren we weer wat afgekoeld.

Ohjah, ik en Frank hebben de KaHo-beurs gekregen. Bedankt KaHo!