Zaterdag 16, Zondag 17, Maandag 18 en Dinsdag 19 Februari

Zaterdagmorgen 9uur, wekker gaat af. Tijd om op te staan! We gaan naar de schrijnwerkerij voor doven en slechthorenden, we gaan daar een les doventaal volgen. We vroegen om hoe laat we daar moesten zijn, waarop we het volgende antwoord kregen: “ The lessons start at 9, so come at 10”. Aangekomen rond 10 uur bleek er nog geen kat te zijn, enkel 2 doven! We hebben hier lange tijd gewacht en nog wat extra  en andere informatie gekregen. De lessen zijn dan uiteindelijk toch van start gegaan om 11u40. We zijn tot half 1 gebleven want om 2 uur moesten de mannen van techniek hun allereerste project ( de waterraket ) gaan uitwerken in Mandeleo ( opvangtehuis straatkinderen ). Hier heb ik aan geparticipeerd natuurlijk. Kinderen helpen met het maken van de raket en het begeleiden van de activiteit was mijn prille rolletje hier. Het uittesten was echt wel een groot succes, na enkele mislukte lanceerpogingen begon het plots van een leien dakje te lopen. Meters hoog vlogen ze !!!!! Eens aangekomen in Aqua Lodge hebben we nog eens een plonsken in het meer geplaceerd. Ik en den Bob hebben wat ‘getraind’ in het water, we zitten al aan 20 keer naar elkaar koppen int water… Goe bezig hé! Na het eten zijn we naar de Bungalow Night in Mandeleo gegaan. Dit was echt wel de max! Een grote rechthoek werd gevormd met telkens 2 rijen per zijde. Kinderen en volwassenen begonnen liedjes te zingen die ze wouden zingen en iedereen doet echt wel spontaan mee. Ook beginnen ze te dansen en te klappen, raar om te vatten, maar het is echt wel spectaculair. Ik zal volgende week men best doen om er eens een filmpje van te maken! Hierna zijn we voor de eerste keer uitgeweest in Kigoma. Eerst even rustig iets gaan drinken om dan te eindigen in de ‘Kibu’. Het is een overdekt in open lucht club met niet zo heel veel volk. Er was 1 dame die er echt wel bovenuit stak. Zoek eens op Youtube ‘Daggeren/Daggering’. De manier waarop ze met haar poep shakete is abnormaal, sorry Beyonce en Shakira maar, hier kunnen jullie nog wat van leren!.

Zondag = rustdag? Nee toch niet, we zijn nog druk bezig geweest met vanalles. Ik en den Bob hebben een nieuw recordje gevestigd, 35 keer heen en weer koppen, we mikken op de 50… Tegen 3 uur zijn we met zen allen naar Anita gegaan, een housewarmingparty met soda’s/pintjes en de nodige versnaperingen: verse ananas en soort van cakejes ( naam komt me later nog wel te binnen ).

Even wat reclame maken: Anita gaat van haar huis misschien een ‘Bed & Breakfast’ maken. Geloof mij, het uitzicht, de rust, de kalmte, de gastvrijheid en het klimaat… Daar kan je enkel maar van dromen!

Na het bezoek bij Anita waren we van plan te gaan eten in het ‘Hilltop hotel’. Helaas pindakaas, het beleid is er net 2 weken veranderd… Je moet daar reserveren :/.maarten 054
Omdat we het hele eind al te voet naar daar gegaan zijn besloten we een taxi te nemen. We betaalden per persoon de volle 1000 shilling om van Hilltop naar het ‘Lake Tanganika hotel’ te rijden. Dat is ne vollen halven euro.. belachelijk weinig! Hier was het eten iets meers Westers en de porties waren wel veel kleiner! Maar miljaar, da eten heeft gesmaakt!

Maandagmorgen, ik wil direct beginnen werken aan mijn sessie van vrijdag: PowerPoint à internet werkt nie mee dus ik geraak nie aan men online materiaal -_- …. Ik en bob hebben wat kleren gewassen, het waren er eigenlijk redelijk veel :p. Even skypen met de klasgenootjes rond de middag om dan vervolgens nog even in het meer te plonsen en dan trg voor school te werken. We hebben bij Vitus iets gedronken, die had ik nog niet vermeld denk ik? Vitus is echt ne superfijne kerel, hij heeft een klein barraksken op 300m van onze verblijfplaats. Dit is ons vaste stekje! We zaten daar ook weer met Salom ( Ranger in Gombe en ook nen Butcher ). We hebben hem enkele drankspelletjes geleerd uit België, nu was het nog zonder drank, vrijdag wordt het met drank natuurlijk. Hij heeft ons uitgenodigd om donderdag naar zijn huis te komen, daar gaat hij ons leren om sambosa ( vergelijk het met driehoekige Afrikaanse loempia’s ) te maken. We hebben ook gepraat over het feit dat we op het einde van onze stage graag nog enkele mooie Tanzaniaanse plaatsen willen zien, we vroegen aan hem wat we ‘gezien moesten hebben’.  Hij vertelde ons dat er wel enkele plaatsen waren dat de moeite waren om te bezoeken, hij stelde ook voor om met ons mee te reizen. Hij wou gerust vakantie nemen in die periode zodat hij met ons door het land kon trekken. Hij kent enkele goede en goedkope adressen. Zijn hometown ligt ook niet ver van Zanzibar, daar willen wij eindigen alvorens we naar huis wederkeren. We hebben dus ne goeie keirel leren kennen!

Dinsdagmorgen, vroeg uit de veren om naar de school van Leonard te gaan zien, Mgawa Secondary School. Dit is volgens mij echt wel een echte Afrikaanse school, ze lag ook wel in het midden van ‘de brousse’. Eerst nog over verharde weg met de eerste dala dala om dan nog een groot stuk over aardewegjes te scheuren met de 2de dala dala. Aangekomen in een zeer afgelegen en klein dorpje moesten we overstappen op een piki piki ( dit zijn de brommertaxi’s ), hierop zaten we met 3: De bestuurder + ik en Frank. De school was echt wel de moeite om te zien! Propvolle klaslokalen, leerlingen in ‘deftige’ uniformpjes en weinig leerkrachten of leerkrachten die eigenlijk geen leerkrachten zijn. We hebben een lesje ‘History’, ‘Mathematics’ en ‘Chemistry’ bijgewoond. Frank heeft even wat lesgegeven tijdens History en biebieken hier natuurlijk bij wiskunde… Da was allesbehalve evident. ‘Do you want to teach mathematics?’… Als ik dan vroeg welk deeltje ik kon geven mocht ik kiezen, het kwam dan ook niet bij hen op om me even een wiskundeboek te geven. Ik heb dan toch een boek voor me gekregen en ik mocht zelf kiezen wat ik wou geven. Na overleg met de leerkracht wiskunde ( iemand die studeert voor ingenieur en nu in zijn vrije maand vakantie les komt geven ) ging ik heel even lesgeven over kansberekening. De kans om te mislukken was echter groter dan de som van alle kansen die we daar samen berekend hebben. Na een lekker maaltijd moesten we een heel eind te voet terug naar dat afgelegen dorpje en we hadden dikke pech à ‘twas bergop’ … Eenmaal terug thuis vielen we met zen 3tjes subtiel in slaap. Dit powernapje was nodig, het was namelijk vandaag weer Tanzania – België. ‘Twas er weer boenk op, zowel Frankie Van Der Elst, Bob Peeters en ikzelf, Jens Valderama lieten weer redelijk wat van onze kunstjes zien’. Ik denk dat onze Tanzaniaanse vrienden nog elke keer van onze kunstjes verschieten… Het voelde wel goed om ‘nog eens lekker te ballen’ zoals Johan Boskamp het zou zeggen. Als je hier begint te voetballen overdondert de warmte wel, zelfs als de zon niet fel schijnt. Na een 20 tal minuten veranderd dit gevoel, je zweet zo hard dat elk briesje wel verfrissend aanvoelt. Om dinsdag af te sluiten ga ik toch nog wel een aparte alinea gebruiken. Want wat we nu weer meegemaakt hebben, da gelooft of kan gene mens vatten.

maarten 060Ik denk dat het rond 8 of half 9 was, een gewone rustige avond in Kigoma. Nadat de stroom was uitgevallen na hevige rukwinden en buien hoorde ik buiten iemand roepen die precies om hulp riep. Net toen ik dit geroep wou ‘negeren’ stormde Gretel ( een student verpleegkunde die hier bij ons zit ) naar ons toe. Er was een beetje paniek buiten want er zou iemand in nood geweest zijn. Toen we alle 3 naar buiten stormden was er eigenlijk wel wat verwarring. Er was namelijk iemand vermist op het meer. Het meer leek op dit moment op een zee waar een rode of zwarte vlag zou moeten hangen. Golven en een stroming om u tegen te zeggen. Frank en Bob sprongen direct het meer in terwijl ik mezelf net kon tegenhouden ( khad mijne gsm nog vast ). Ik heb mijnen gsm dan aan een verpleegster gegeven die aan de kant stond en ben met een zaklamp achter Bob en Frank  gegaan. Die waren op dat moment richting een boot gezwommen waar een man op zou zitten. Ik heb toen met men zaklamp ervoor gezorgd dat Frank en Bob iets konden zien. De man was nog zijn boot aan het klaarmaken toen de storm uitbrak en wou niet van zijn boot gaan denken we. Toen we die man uiteindelijk uit die boot kregen was het nog niet gedaan. Hij wou zijn boot naar het droge trekken. Den boot liep ondertussen echt vol met water + hing nog vast aan een touw in het meer. Terwijl we met man en macht de boot aan land probeerde te trekken ging de toestand van de boot helemaal achteruit. Achteraf bleek de schade aan de boot echt wel groot, hij was gewoon in 2 gereten. Normaal zouden de meisjes morgen hiermee naar Gombe National Park gaan. Hun uitstap valt zo wel in duigen, maar nog erger, de persoon van wie die boot is, is niet enkel zijn boot kwijt, maar ook zijn broodwinning. Genoeg slecht nieuws, ik ga met de boys nog genieten van een sodaken en wat documenten in orde brengen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s