Dinsdag 12 – Woensdag 13 Februari

Ik heb mijn gewrichtsbanden van enkels gescheurd, pols en sleutelbeen gebroken en ik ben al neig ziek geweest.. Maar wat ik gisteren ( dinsdag = jumanne ) meegemaakt heb was een hel! Ik wist dat ik verbrand was door zondag aan  het meer te vertoeven. Het begon gewoon uit het niks, ik was alvast enkele Excel-onderdelen aan het bekijken ( dat zal ik waarschijnlijk moeten geven ) en aan het uittesten tot ik plots een kleine steek voelde gevolgd door jeuk. Elke mens heeft wel eens jeuk, maar deze jeuk werd erger en erger. Ze werd echt letterlijk zo erg dat ik in mijn hoofd ‘gek’ werd. Ik liep rond met handdoeken/bedlakens/t-shirts om zo de jeuk van mijn rug te doen verdwijnen. Deze jeuk werd mij echt teveel! Frank had voor mij een ‘pilleken’ tegen allergiën. De jeuk verdween stillaan, ik was van de mizerie vanaf. ‘Jah salut’ à na een klein uurtje begon deze jeuk terug en werd het harder en harder. Om het gevoel te beschrijven: stel je voor dat ze je vastbinden op een stoel en je kan niet krabben. Na lange tijd hielp zelfs het wrijven / krabben niet meer.  ‘Ik werd echt zot in mijne kop’, ik had het geluk dat Bob met mij op zoek wou gaan naar een dokter die hier vlakbij zou wonen. We kwamen terecht bij een mini-hospitaaltje / doktershuisje dat van een organisatie is die werkt voor de vluchtelingen in Tanzania. Ik klopte op de ijzeren gate van het domein en er kwam alvast een guard op ons af. Ik vroeg ( in hysterische toestand door de jeuk ) naar een dokter. Deze guard ging rustig even kijken of ik binnen mocht/kon komen. Ik werd dan uiteindelijk toch binnengelaten en de verpleegster ( geen dokter ) heeft me dan ( na ook nog even wachten ) een spuitje gegeven met cortisone in. ‘Iedereen weet dak genen held zijn mé naalden’. Na enkele minuten was ik gekalmeerd en stopte het jeukerig gevoel dan toch. Eindelijk, de hel was gedaan.. Ze dachten dat het stofdeeltjes waren van een bepaalde boom of plant die op mij terecht zijn gekomen. Achteraf bleek dit dan toch niet te kloppen, het was enkel op de delen waar ik verbrand was. De ICT’er in mij kwam naar boven: ik heb mezelf dan maar gediagnostiseerd à Google helpt mij met alles. Ik had last van een zonnesteek. Dit was echt wel het ergste wat ik ooit al heb meegemaakt op vlak van ziektes en gezondheid!

Vandaag ( woensdag = jumatano ) heb ik het rustig gedaan. Ik heb wel de eerste weddenschappen gewonnen: ‘Ik was het eerst ziek’ en ‘ik had als eerste het schijt’. Ik heb even voor alle 3 de tanzaniaboys wat documenten gemaakt i.v.m. reflectie en agenda’s. Ik heb een keertje snel in het meer gezwommen om men huid wat te doen afkoelen. Ohjah, de eerste internationale match was ook een feit. De Belgen hebben met 5-10 gewonnen van de plaatselijke straatsjotters. Franky Van Dooren AKA Franky Van Der Els was in bloedvorm. Met zijn klaksken en zijn marcelleken kon hij alle Tanzaniaanse harten bekoren. We zijn met onze kleren in het meer gesprongen, zo waren onze kleren proper, konden we onszelf ‘wassen’ en waren we weer wat afgekoeld.

Ohjah, ik en Frank hebben de KaHo-beurs gekregen. Bedankt KaHo!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s