Vrijdag 8/02/2013 en Zaterdag 9/02/2013

Planning:

Opstaan om 4.00
Vertrekken richting busstation 4.30
Vertrekken met bus 6.00
Aankomst tussenstopplaats 22.00
———-
Opstaan om 5.00
Vertrekken met bus 6.00
Aankomst Kigoma 15.45

Het opstaan was nog niks vergeleken met wat er nog ging komen. Een negental personen en een twaalftal valiezen, dat is wat er allemaal in het busje ‘paste’ op weg naar het busstation. Aangekomen aan het busstation … Verbazing oO… Mijn eerste gedachte toen we het busterrein opreden: ‘Wa is tees,? Da edde nog nooit gezien’

Stel je de grote parking van het Waasland Shopping Center voor, het terrein waar de bussen opstonden was zeker nog een portie groter. Een 100-tal bussen die op de minst logische wijze opgesteld staan. Horizontaal, verticaal, diagonaal en geschranst. We werden achteraan op het terrein gedropt met al onze valiezen. Al snel stonden daar 2 negers met zelfgemaakte karrekes om onze valiezen naar onze bus te rijden. Hoe ze het gedaan hebben, ik weet het nog steeds niet, ze wisten wel direct welke bus we moesten hebben. We zaten al om 5.20 op de bus maar deze vertrok pas om 6.00, de bus zelf voelde aan gelijk een sauna en de verkopers ( hier ga ik het nog over hebben ) gingen u precies elk moment van kant maken als ge niks kocht. ( even tussendoor: ik heb voor den eerste keer in men leven nen albino gezien )

Stipt 6.00… Vroem vroem vroem … Al die 100 bussen vertrekken op het zelfde moment en de poort waar die door moeten is net breed genoeg voor 1 bus. Elke buschaffeur wil als eerste weg en die van ons steekt daar met kop en schouders bovenuit. Er wordt langs alle kanten getoeterd en gas gegeven en niemand laat een ander door. Met wat geluk zijn we nog binnen het kwartier vertrokken en begint ons eerste echte Tanzania-Avontuur. Hieronder ga ik het nog over enkele aspecten hebben die tijdens de busreis gebeurd of mij opgevallen zijn…

Bij de foto’s vind je een foto van verkopers die ge in elke stad / elk stadje / enkele dorpjes en zelfs soms in de middle of nowhere vindt … Wat ze verkopen varieert van verkoper tot verkoper en ook van stad tot stad: In Dar Es Salaam verkopen ze op de straten aan het kruispunt drank en eten, maar ook messen, brandblusapparaten, verkeersdriehoeken en machettes. Onderweg naar Kigoma zie je ook dat ze fruit en groenten verkopen, zonnebloemolie, mandjes, … ‘Ge vindt echt alles onderweg’

Wat we onder andere geleerd hebben onderweg is dat je afval gewoon op straat mag/moet gooien. Zo staan kinderen van 4/5 jaar te roepen om lege flessen naar buiten te gooien. ( zij maken hier speelgoed van of gebruiken dit om hun olie in te stockeren ).

Onze buschauffeur was volgens mij een kruising van Michael Schumacher en een stuntpilloot. Met een bus waar we in België niet eens durven opstappen racete hij doorheen het hele land. Op zandwegen met putten en bulten waar je U tegen kan zeggen zoefde hij met een snelheid van 70 a 80km/uur. Nen echten wakko!

Overnachten deden we in een ‘Lodge: je kan hier een kamer huren’. Door het gebrek aan kamers sliepen we per 2, ik heb de nacht doorgebracht bij Broeder Vennance. Zelf had ik nooit gedacht zo ooit te slapen… 🙂

Buiten het rijden in het donker hebben we toch nog wel 2 bange momenten beleefd. De eerste dag helde de bus iets te ver naar rechts, onze hartjes begonnen redelijk hart te bonken! Dat was nog niks vergeleken met wat er op deze 2de busdag gebeurde. De bus vertraagde omdat ze aan de weg aan het werken waren. Deze was door regen wat beschadigd en de bus moest langs de uiterst linkse zijde van de rijbaan rijden. Bij het rijden over het natte gedeelte begon de bus weg te glijden van de baan. De bus begon zeer sterk naar links te hellen en omdat dat nog niet genoeg was begonnen de banden van bus alle grip te verliezen. We voelden de bus gewoon echt letterlijk omkantellen! Ik geef toe, ‘hier hebbik effe genepen zen’. De bus is door achter en vooruit te manoeuvreren dan toch nog op de baan geraakt.

We hebben tijdens de busrit enkele zaken gegeten van Tanzaniaanse afkomst: soort patat met ei, soort van driehoek met ajuin en nog iets in, kleine zoete druiven, … Het enige wat ons echt wel ergerde was die arrogante brede neger naast ons. Hij was niet enkel onrespectvol tegenover ons maar je rook hem zelfs al zaten er 5 stoelen tussen, onze pech was dat hij net naast ons zat. We hebben genoten van het uitzicht. We hebben op 2 dagen alles gezien op de weg van het Oosten naar midden-Tanzania, naar Noord-Tanzania om vervolgens naar West-Tanzania af te reizen. Ik kan nu nog tientallen minuten verder babbelen over de busreis alleen al, maar dat ga ik niet doen.

Het is nu bijna 12uur ( 00.00 ) en ik ben samen met den bob het thuisfront aan het inlichten. De Frank is met de rest van de studenten alvast het nachtleven ingedoken. Het kilimanjaro-bier smaakt hem enorm. We hebben daarnet nog gezellig iets gedronken aan een bar 150m verder in de straat. Een colaken ( 350 ml ) kostte 600 shilling, wat overeenkomt met nog geen 30 cent! Een kilimanjarobierken ( 0,5 l )  kostte 1500 shilling, omgerekend is dat ook maar een goeie 70 cent. Het zou naar Jupiler smaken. Dat vertellen andere studenten mij want iedereen weet dat ik geen bier drink é ;).

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s